ม่านไทรย้อย
| | หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | |
| หากมีมนต์ขลัง จะขอสั่งไป ที่ใจคุณ ๆ |
| ให้เกิดการุณ ได้รู้ถึงบุญ คุณโทษเสียที |
| ว่าการกระทำ ให้ช้ำแก่ใคร เช่นในนารี |
| หลอกเชยหลอกชม ให้ตรมฤดี มีโทษมหันต์ |
| มนต์เอ๋ยจงไป มัดใจชายให้ ฤทัยคงมั่น |
| ขอให้มีเพียง รักเดียวทั่วกัน จนถึงวันมลาย |
| หากมนต์ดลใจ วันไหนเสื่อมลง ชีพคงวางวาย |
| จะอยู่เดียวดาย ไม่ขอรักชาย จนกว่าตายเอย |
มนต์รักดอกคำใต้
| พริ้ว..... ลมพัดฉ่ำดอกคำใต้กรุ่น หอมละมุนโชยกลิ่นละไม |
| โอ้ละหนอเจ้าดอกคำใต้ เจ้าหว่านดอกไว้ เหมือนคอยเตือนให้ใจฝัน |
| หอม.....ชวนหวนชื่นค่อนคืนครั้งหนึ่ง ซึ้งใจจนสุดรำพัน |
| โอ้ละหนอเธออยู่เคียงฉัน เกี่ยวก้อยร้อยตามกัน สวรรค์นั่นแหละบัญชา |
| มนต์รักระริน เปรียบดังนกน้อยบิน เหิรลอยไปสู่เวหา |
| ความรักก็คือบุปผา ผลิตดอกที่ตา แล้วมาเบ่งบานที่ใจ |
| สองเราสาวหนุ่มเกาะกุมแขนเกี่ยว นิดเดียวก็สุขเกินใคร |
| โอ้ละหนอเจ้าดอกคำใต้ อย่าบอกนะใคร ๆ ว่ารักเราได้สู่สวรรค์ |
มนต์รักฤดูร้อน
| ลม ฤดูร้อน แห่ง เดือน เมษา | ผ่าน พัด มา ทำ ให้ ร้อน รน |
| ร้อน เหมือน ลม หาย ใจ แรง ข้น | พรายพริ้ว มนต์ ขอ รัก มา |
| ใน ฤดู ร้อน ก่อน เคย ได้ ฝัน | ฝาก สำ พันธ์ คำ มั่น สัญญา |
| รัก ร้อน แรง แสง ลม ชม หล้า | อ-นิจ จา อ่อน ใจ |
| ปาก คอ คิ้ว คาง หว่าง ทรงล่วง ล้ำ เลย | อก เอย พี่ เคย ชม ทั่ว ไป |
| ดั่ง ลอย คล้อย ชม วิมาน ฟ้า ไกล | กอด กาย ไว้เดียว ไกล้ ไม่ ยอม ห่าง |
| ใน ฤดู ร้อน แห่ง คืน คิม หันต์ | ใต้ แสง จันทร์ งาม ทั่ว ทุก ครา |
| รัก ร้อน รน หา คน คลอ ร่าง | ดับ ร้อน พราง ดื่ม ฝัน |
| ปาก คอ คิ้ว คาง หว่าง ทรง ล่วง ล้ำ เลย | อก เอย พี่ เคย ชม ทั่ว ไป |
| ดั่ง ลอย คล้อย ชม วิมาน ฟ้า ไกล | กอด กาย ไว้ เดียว ไกล้ ไม่ ยอม ห่าง |
| ใน ฤดู ร้อน แห่ง คืน คิม หันต์ | ใต้ แสง จันทร์ งาม ทั่ว ทุก ครา |
| รัก ร้อน รน หา คน คลอ ร่าง | ดับ ร้อน พราง ดื่ม ฝัน... |
มั่นใจไม่รัก
| มั่นใจตั้งใจจะไม่รัก ด้วยฉันไม่รู้จัก ว่าความรักดีอย่างไร |
| พอพบกันจิตใจก็พลันเปลี่ยนไป กลับอายเขาเสียยกใหญ่ เมื่อยามได้สบตา |
| หักใจมิยอมให้คิดผูกพัน แล้วใยหรือนั่น พอพบกันก็ลืมเหมือนว่า |
| เลือดในกายฉีดแรงทั่วไปทั้งหน้า ดั่งไฟเผาในอุรา รุมร้อนทั่วกายามิวาย |
| หลับตาก็คอยแต่ใฝ่ฝัน พร่ำเพ้อรำพรรณ ถึงตัวเขานั้นมั่นหมาย |
| ดูรึใจหักใจเพียงใดไม่วาย ช่างคิดถึงเขาง่ายดาย ไม่แหนงหน่ายสักวัน |
| นี่คงรักเขาเสียแล้วสิเรา น้ำใจนะเจ้า ใจของเราง่ายจริงหรือนั่น |
| เจอะตัวเขาทีไรอกใจไหวหวั่น เฝ้าคอยเขามารำพัน คำรักมั่นกับฉันสักวัน |
ม่านไทรย้อย
|
ลืมลืมหมดแล้วหรือไร แม้จันทร์ที่เคยเป็นใจ หลบบังม่านไทรย้อยกิ่ง |
| กระซิบรำพัน แสงจันทร์เคยเธอแอบอิง หนาวลมแทนอกเธอผิง สุดซึ้งใจจริงหาใดปาน |
| ลืมลืมหมดแล้วน้ำคำ ซ้ำจำติดรอยใจพิมพ์ เคยชิมว่าเป็นน้ำตาล |
| ยังหวานตรึงใจ หวานใดจะเปรียบประมาณ แท้จริงลมปากเธอหวาน หลอกเธอมานานร้อยหมื่นอย่าง |
| กิ่งไทร..... ย้อยรักไว้ รมไหวไทรเอนใจเต้นคล้ายลาง |
| แอบยอดชูชูกิ่งพลาง ไทรเจ้ากางใบบัง งามเหมือนดังม่านทอง |
| ลืมลืมหมดแล้วสายลม แม้ไทรที่เคยชื่นชม รื่นรมแทนเรือนหอห้อง |
| ลมไหวไทรเอน พักเป็นแดนสุขเวียงทอง เย้ายวนกันอยู่เพียงสอง ขาดรักไทรมองพริ้วดอกเกลื่อน |
ม่านมงคล
คำร้อง สมศักดิ์ เทพานนท์ ทำนอง ธนิต ผลประเสริฐ
| รักซ้อนซ่อนรักก่อนอยู่ภายใน เกิดรักมาซ้อนใจให้หวล |
| วาสนาไม่ถึงเธอละเมอครวญ อกเอยรักเคยรัญจวน หวลไห้ใจอาวรณ์ |
| ถูกเขาแย่งรักจากฉัน เพราะบุญน้อยไม่ทัน จึงเฝ้าฝันไม่ได้หลับนอน |
| อกเอ๋ยหัวใจร้าวรอนขอลาจร ทรวงสะท้อนรักจางห่างกัน |
| ตรอมตรมใจนัก เมื่อสุดที่รักจากฉัน ดังมีเหมือนม่านกั้นไว้ให้หมอง |
| ในชาตินี้คงไม่สมฤดีที่ปอง ดวงใจร่ำร้อง เพียงเจอะนวลน้องสักหน |
| โอสวรรค์โปรดเห็นใจจงได้ดล กลับเป็นเหมือนม่านมงคล ผลส่งดังใจหมาย |
| ชาตินี้พี่รักฝากฝัง แม้ความรักเจ้ายัง พี่จะหวังไปจนชีพวาย |
มารหัวใจ
| สิ่งเดียวที่ปรารถนา คือรักของข้ารักยิ่งสิ่งใด |
| กลับมีมารผลาญหัวใจ เอารักข้าไปช้ำใจสุดทน |
| บาปกรรมก่อนทำไฉน จึงน้อมนำให้รักเราอับจน |
| ต้องสูญเสียให้ช้ำทน รักเอยสร้างคนเป็นมารหัวใจ |
| สาปแล้วรักเพียงชาตินี้ ขอมีรักเดี่ยว มิปองข้องเกี่ยวรักใหม่ |
| ทำบุญตรวจน้ำไปให้ เกิดเป็นคนชาติใด อย่าให้เสียน้ำตา |
| ชาติเดียวที่ต้องมาร้าง มารรักเป็นก้างขวางในอุรา |
| ต้องสูญเสียเสียน้ำตา ชาตินี้เกิดมามีมารหัวใจ |
มาลีฝากรัก
คำร้อง แก้ว อัจฉริยะกุล ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน
| เฝ้าระทมซมโศรกทรวงใน เปลี่ยวใจไร้คู่ครอง |
| โธ่เอ๋ยไม่มีคนปอง ล้วนแต่มองแล้วเมิน |
| โชคชตาช่างไม่ปราณี ได้แต่มีความขัดเขิน |
| เหงาอยู่ในใจไร้โชคเผชิญ ต่างคนก็เมินมิมอง |
| เปรียบดังช่อมาลี ไม่มีใครจะปอง |
| ป่านนี้ไม่มีใครจอง ไว้ไปครองเสียที |
| อยู่ไปใยจะโรยรา เมตตาตัวข้านี้ |
| ขอเสี่ยงมาลัยใครปราณี รับช่อมาลีนี้เอย |
เมื่อไหร่จะได้พบ
| เมื่อไรเธอจะเจอฉันได้ อักเมื่อไรจะได้พบกัน |
| ตั้งแต่วันฝากรักสลักมั่น ก่อนจากกันวันนั้นยังจำได้ |
| ต่างจำใจจำไกลสัมพันธ์ ต่างโศกศัลย์ตื้นตันหัวใจ |
| เธอตื้นตันแต่ฉันนั้นร้องไห้ รู้หรือไม่ใจฉันเศร้ากว่า |
| นึกถึงความสัมพันธ์ ตั้งแต่วันนั้นเรื่อยมา |
| นึกถึงคำสัญญา น่าจะมาเร็ววัน |
| อีกกี่วันจะได้สมใจ อีกเมื่อไรจะได้พบกับ |
| เธอให้ไปที่ไหนจะไปนั่น รักฉันมั่นฉันไม่หวั่นใคร |
แม่เนื้ออุ่น
| ...พี่นอนหนาว ร้าวอุรา นิจจาเอ๋ย (นิจจาเอ๋ย) | ไม่รู้ใจ บ้างเลย หรือไรหนา | |
| ยามพี่นอน กอดหมอน ก่อนนิทรา | พี่อัดอั้น ตันอุรา คิดถึงคุณ | |
| พลิกซ้าย พบหมอน นอนผวา | พลิกขวา ไม่ได้เจอ แม่เนื้ออุ่น | |
| เนื้อผ้าห่ม ห่มไม่นิ่ม เหมือนเนื้อคุณ | ต้องเนื้อน้อง อ่อนละมุน อุ่นถึงทรวง | |
| พลิกซ้าย พบหมอน นอนผวา | พลิกขวาไม่ได้เจอ แม่เนื้ออุ่น | |
| เนื้อผ้าห่มห่มไม่นิ่มเหมือนเนื้อคุณ | ต้องเนื้อน้องอ่อนละมุน | อุ่นถึงทรวง...(อุ่นถึงทรวง)... |
ไม่ใกล้ไม่ไกล
คำร้อง สมศักดิ์ เทพานนท์ ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน
| คุณคิดดูซิว่าคนไหน รักคุณรักยิ่งจริงใจ อยู่ที่ไหนใครเล่า |
| คนไหนที่รักภักดีคอยเฝ้า หลงติดตามเหมือนดังเงา เฝ้าคอยเฝ้ารักดังใจ |
| อย่าทำเมินเสียเลย อย่าทำเฉยเมย มองเห็นแล้วเลยข้ามไป |
| คิดดูมิไกลมิใกล้เพียงใด คนรักคุณจริงใจ ไม่ใกล้หรือไกลตัวคุณ |
| ลองคิดดูซิว่าใครรัก หลงคุณหลงด้วยใจภักดิ์ ด้วยความรักคุกรุ่น |
| ใครเขาเฝ้ารักบูชาตัวคุณ หวังได้แนบชิดไออุ่น ก็คุณไม่รู้หรือไร |
| แอบมองดูทุกวัน ได้แลเห็นกัน ชีวิตก็พลันชื่นใจ |
| รักคุณรักจริงรักยิ่งจริงใจ เขารักดังดวงใจ ไม่เคยคิดไปไกลห่าง |
| เขารักคุณรักอยู่ข้างเดียว น้ำใจนะไม่แลเหลียว ไม่เฉลียวใจบ้าง |
| คนไหนที่เขาเอาใจทุกอย่าง เขาอยู่แค่นี้เคียงข้าง แกล้งทำเมินหมางไปได้ |
| อยู่ใกล้คุณนี้เอง แต่ตัวเขาเกรงจะพบแต่ความช้ำใจ |
| เขาอายเขาจึงไม่กล้าบอกใคร คุณคิดดูเป็นไร ว่าใครรักคุณแน่เอย |
ไม่อยากจากเธอ
คำร้อง แก้ว อัฉริยะกุล ทำนอง หลวงสุขุมนัยประดิษฐ์
| ไม่อยากจากเธอ อยากอยู่ด้วยเสมอ หวานล้ำน้ำคำเธอ เธอเสมอให้ชื่นใจ |
| สุชเอยสุขใจ สุขกว่าคนอื่นใด น้ำรักชักนำใจ ยังสดใสไม่แรมรา |
| หวานล้ำน้ำคำ ที่เราชักนำพา หวานรักชักพา พูดจาสัญญาตรงกัน |
| อกเราแนบกัน ปล่อยให้ใจใฝ่ฝัน เคลิ้มรักภิรมย์กัน ดังสวรรค์สวาทเตือน |
| ไม่อยากจากเธอ อยากอยู่ด้วยเสมอ หลงไหลน้ำใจเธอ เธอเสมอไม่บิดเบือน |
| ไม่ลืมไม่เลือน สุขไม่มีใครเหมือน ร้อยรักชักนำเตือน ก็ไม่เหมือนกับเธอเลย |
| รักเร้าเย้ายวน นิ่มนวลชิดชวนเชย รักไหนใดเอย ไม่เคยชิดเชยนำพา |
| เด่นเดือนดารา ก็ยังมีจากฟ้า รักนี้มิคลายคลา ปรารถนาไม่จากเธอ |
| | หน้าแรก | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน | |