ต้นตระกูลไทย
| | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | |
| (มังราย) | ดวงจันทร์ | งามพักตร์พิศเพียงพระจันทร์ |
| (ดวงจันทร์) | อย่ามาแกล้งยอฉัน | ฉันเป็นดวงจันทร์ที่ถูกเมฆบัง |
| เมื่อเมฆขยาย | จันทร์จะฉายท้องฟ้า | |
| (มังราย) | แต่ไม่ลอยลงมา | พี่ก็ไม่มีหวัง |
| (ดวงจันทร์) | จะหวังอะไร | ที่ในตัวฉัน |
| (มังราย) | พี่รักดวงจันทร์ | อยู่เจียมจะคลั่ง |
| ห่วงการข้างหน้า | พะว้าพะวัง | |
| (ดวงจันทร์) | แล้วยังห่วงหลัง | อยู่ทางเมืองโน้น |
| (มังราย) | ดวงจันทร์ | งามพักตร์พิศเพียงพระจันทร์ |
| (ดวงจันทร์) | อย่ามาแกล้งยอฉัน | ฉันเป็นดวงจันทร์ที่ถูกเมฆบัง |
| เมื่อเมฆขยาย | จันทร์จะฉายท้องฟ้า | |
| (มังราย) | แต่ไม่ลอยลงมา | พี่ก็ได้แต่ฝัน |
| (ดวงจันทร์) | จะฝันอะไร | ในตัวคนยาก |
| (มังราย) | พี่ฝันจะฝาก | ชีพไว้สุพรรณ |
| (ดวงจันทร์) | พอเสร็จการทัพ | คงกลับเขตขัณฑ์ |
| (มังราย) | จะมาหาดวงจันทร์ | ไม่ไปอื่นเลย |
ดอกประดู่
| ฮะเบสมอพลันออกสันดอนไป ลัดไปเกาะสีชังจนกระทั่งกระโจมไฟ |
| เหลียวหาข้าศึกมิได้นึกจะกลับมาใน ถึงตายตายไปตายให้แก่ชาติของเรา |
| พวกเราดูรู้เจ็บแล้วต้องจำ ลับดาบไว้พลางข้างบนยอดก๊าฟจะนำ |
| สยามเป็นชาติของเราธงทุกเสาชักขึ้นทุกลำ ถึงเรือจะจมในน้ำธงไม่ต่ำลงมา |
| เกิดมาเป็นไทยใจร่วมกันแหละดี รักเหมือนพี่เหมือนน้องช่วยกันป้องปฐพี |
| สยามเป็นชาติของเราอย่าให้เขามาย่ำมายี ถึงตายตายให้ดีตายในหน้าที่ของเรา |
| พวกเราทุกลำจำเช่นดอกประดู่ วันไหนวันดีบานคลี่พร้อมอยู่ |
| วันไหนร่วงโรยดอกโปรยตกพรู ทหารเรือเราจงดูตายเป็นหมู่ให้ชาติไทย |
ดุจบิดามารดร
| รักชาติยอมสละแม้ | ชีวี |
| รักเกียรติจงเจตน์พลี | ชีพได้ |
| รักราชมุ่งภักดี | รองบาท |
| รักศาสน์ราญเศิกไส้ | เพื่อเกื้อพระศาสนา |
| อันสยามเป็นบ้านเกิด | เมืองนอน |
| ดุจบิดามารดร | เปรียบได้ |
| ยามสุขสโมสร | ทุกเมื่อ |
| ยามศึกทุกข์ยากไร้ | ปลาดเร้นฤาควร |
เดิน
เดิน เดิน
คำร้อง พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ ทำนอง พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ
| (สร้อย) เดิน เดิน เดิน อย่ายอมแพ้ใคร ชาติไทยต้องเดิน |
| เดิน เดิน เดิน ถ้าหวังก้าวหน้า เราต้องพากันเดิน |
| เดิน เดิน เดิน อย่าท้อทางไกล ขอให้ไทยเจริญ |
| มาเพื่อนไทยมาร่วมใจสมานฉันท์ ไปตายดาบหน้า เพื่อนจงมาให้พร้อมเพรียงกัน |
| พบเสือเราจะฝ่า พบป่าเราจะฟัน พบแม่น้ำขวางกั้นเราจะว่ายข้ามไป |
|
|
| ไชโย ไชยะ ให้ไทยชนะตลอดปลอดภัย ไชโย (ซ้ำ) |
ต้นตระกูลไทย
| ต้นตระกูลไทยใจท่านเหี้ยมหาญ รักษาดินแดนไทยไว้ให้ลูกหลาน |
| สู้จนสูญเสีย แม้ชีวิตของท่าน เพื่อถนอมบ้านเมืองไว้ให้เรา |
| ลุกขึ้นเถิดพี่น้องไทย อย่าให้ชีวิตสูญเปล่า |
| รักชาติยิ่งชีพของเรา เหมือนดังพงศ์เผ่าต้นตระกูลไทย |
| ท่านพระยารามผู้มีความแข็งขัน สู้รบป้องกันมิได้ยอมแพ้พ่าย |
| พระราชมนูทหารสมัยกู้ชาติ แสดงความสามารถ ได้ชัยชนะมากหลาย |
| เจ้าพระยาโกษาเหล็ก ท่านเป็นแม่ทัพชั้นเอก ของสมเด็จพระนารายณ์ |
| สีหราชเดโช ผจญสงครามใหญ่โต ต่อตีสัตรูแพ้พ่าย |
| เจ้าคุณพิชัยดาบหัก ผู้กล้าหาญยิ่งนัก ล้วนเป็นต้นตระกูลไทย |
| หมู่บุคคลสำคัญ หัวหน้าชาวบางระจัน ที่เราหาชื่อได้ |
| นายแท่น นายดอก นายอินนายเมือง ขุนสรรพันเรือง นายทองแสงใหญ่ |
| นายโชติ นายทองเหม็น ท่านเหล่านี้ล้วนเป็น ผู้กล้าหาญชาญชัย |
| นายจันหนวดเขี้ยวกับนายทองแก้ว ทำชื่อเสียงเพริดแพร้ว ไว้ลายเลือดไทย |
| ชาวบางระจัน สำคัญยิ่งใหญ่ เป็นต้นตระกูลของไทย ที่ควรระลึกตลอดกาล |
| องค์พระสุริโยทัย ยอดยิ่งหญิงไทย สละพระองค์เพื่อชาติ |
| ท้าวเทพสตรี ท้าวศรีสุนทร ป้องกันถลางนคร ไว้ด้วยความสามารถ |
| ท้าวสุรนารี ผู้เป็นนักรบสตรี กล้าหาญองอาจ |
| ป้องกันอิสานต้านสัตรูของชาติ ล้วนเป็นสตรีสามารถ ต้นตระกูลของไทย |
ตระเวณชายแดน
| โอ้ชีวิตเราอยู่ตามเขาลำเนาป่า ตระเวณชายแดนเหมือนดังพรานล่องพนา |
| ต้องนอนกลางดิน ต้องกินล้วนอาหารมีในป่า สุดทรมาทิ้งพารามาเข้าไพร |
| เมื่อยามค่ำคืน เรายืนชมแสงจันทร์กระจ่าง จิตใจอ้างว้าง เพราะร้างแรมนางมาไกล |
| จะอยู่แห่งไหนดวงใจรักของนาง คงไม่เปลี่ยนจากเราไป ทิ้งให้ระทมตรมอยู่ชายแดน |
| ตื่นเถิดชาวไทย อย่างหลับไหลลุ่มหลง |
| ชาติจะเรื่องดำรง ก็เพราะเราทั้งหลาย |
| ถ้ามัวหลับมัวหลง เราก็คงละลาย |
| เราต้องเร่งขวนขวาย ตื่นเถิดชาวไทย |
| บ้านเมือง ยามเฟื่องฟุ้งรุ่งเรือง ก็อย่าลืมขวนขวาย |
| เผลอตัวศึกมา เราจะพากันตาย จำไว้เถิดสหาย ตื่นเถิดชาวไทย |
| ชาติไทย เราไม่น้อมยอมใคร จะสู้จนชีพสลาย |
| หวังผดุงแหลมทอง เราพี่น้องหญิงชาย อย่าให้ชาติสูญหาย ตื่นเถิดชาวไทย |
ตื่นเถิดชาวไทย
| เราเผ่าไทย ต่างคนจากแดนไกลต่างมารวมใจ สามัคคีทุกหมู่เหล่า พวกเราพร้อมพรั่ง |
| งานถิ่นเรา ถิ่นไหนในแดนทอง แหล่งดีคนปอง ไทยเข้าครองต้องรวมกัน ผูกพันรักเผ่า |
| โบราณนานมาชาติไทยแกร่งเกรียงไกรกล้า ฝ่าฟันมาทุกเวลาไม่หวั่น |
| พรั่นพรึงอันตราย ผ่านความลำเค็ญ ร้อนเย็นมิหน่าย ทอดกายเป็นชาติพลี |
| ตื่นเถิดไทย มาพร้อมใจน้องพี่ เราเลือดไทยเสรี ปฐพีรักยิ่ง |
| ตื่นเถิดไทย มาพร้อมใจทุกฝ่าย เรามิยอมแพ้พ่าย ศัตรูร้ายมุ่ง |
| โบราณนานมา ชาติไทยแกร่งเกรียงไกรกล้า ฝ่าฟันมาทุกเวลาไม่หวั่น |
| พรั่นพรึงอันตราย ผ่านความลำเค็ญ ร้อนเย็นมิหน่าย ทอดกายเป็นชาติพลี |
ถิ่นไทย
| ถิ่นของเราต้องถนอมล้อมรั้วบ้าน ศัตรูหาญมาสู่ต้องสู้เขา |
| มิให้ใครแย่งแผ่นดินถิ่นของเรา ใครขืนเข้าเราสู้จนสุดแรง |
| มาพวกเราเตรียมพร้อมยอมสมัคร ถนอมรักชาติไทยอย่าหน่ายแหนง |
| จนถึงเลือดหยาดสุดจะยุทธแย้ง ต้องแสดงใจหาญ ผลาญศัตรู |
| เมื่อสิ้นชาติสิ้นแผ่นดินก็สิ้นคิด เรามายอมเสียชีวิตดีกว่าอยู่ |
| ยอมศูนย์ชาติอย่าเป็นทาสของศัตรู มามาสู้ไว้ลายชาติไทยเรา |
| | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน| |