มหาอาณาจักร
| | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | |
แผ่นดินของไทย
|
|
| พวกเราอย่าช้ารีบรุกขึ้นมาจับเคียว เฮ่ย ๆ ซินา เฮ่ยซินะพ่อนา |
| มาเถิดมา เมืองไทยไม่มีอะไร นอกจากทำไร่ไถนา |
| เส่เลเมา แผ่นดินกว้างขวาง เป็นป่ารกร้างบ่มีผู้ถางผู้ถือ |
| พวกเราอย่าช้ามาคนละไม้คนละมือ เฮ่ย ๆ ซินา เฮ่ยซินะพ่อนา |
| มาเถิดมา เมืองไทยจะเจริญได้ เพราะเราทำไร่ไถนา |
แผ่นดินของเรา
| ถึงอยู่แคว้นใด ไม่สุขสำราญ |
| เหมือนอยู่บ้านเรา ชื่นฉ่ำค่ำเช้าสุขทวี |
| ทรัพย์จากผืนดิน สินจากนที |
| มีสิทธิเสรี สันติครองเมือง |
| เรามีป่าไม้อยู่อย่างสมบูร์ ไร่นาสดใสใต้ฟ้าเรือง |
| โบราณสถานส่งนามประเทือง เกียรติเมืองไทยขจรไปทั่ว |
| รักชาติของเรา ไว้เถิดผองไทย |
| ผืนแผ่นดินแหลมทอง รวมพี่ร่วมน้อง |
| รักเกียรติ์รักวงศ์ เสริมส่งสัมพันธ์ |
| ทูนเทอดเมืองไทยนั้น ให้ยืนยง |
แผ่นดินของเรา
| แผ่นดินของเรา ย่อมเป็นของเราชาติไทย ใกล้ไกลย่อมเป็นของเราชาติไทย |
| เลือดไทยไหลโลมลงดิน ใครหมิ่นศักดิ์ศรีคนไทย ย่อมมีวันสักวันให้ไทยล้างใจอัปรีย์ |
| แผ่นดินของเรา ย่อมเป็นของเราอยู่ดี ที่ใดย่อมเป็นของเราอยู่ดี |
| หากเชือดเฉือนไปคราใด ย่อมแสนหวั่นไหวชีวี ปฐพีแหลมทองช่วยกันคุ้มครองป้องกัน |
| สักวันต้องคืนกลับมา มั่นใจเถิดหนา ขอพลีชีวารักษาชาติไทย |
| ชาติไทยคู่ฟ้า เลือดทาแผ่นดิน |
แผ่นดินไทย
| ถิ่นนี้คือแหลมทอง ทรัพย์เนืองนองของเราเผ่าไทย |
| ไร่น้ำเขียววิไล ประชาไทยรักเพียงชีวา |
| ศาสนาดังฝนฉ่ำ พุทธธรรมน้อมนำสุขพา |
| อีกองค์พระราชา ขวัญชีวาฟ้าเบิกบาน |
| (สร้อย) สุขสราญชีวี ชาติเรามีเสรีมานาน |
| แต่มีแดงใจพาล คิดรุกรานแผ่นดินแดนไทย |
| อย่าให้มันราวี อย่าให้มีปวงภัย |
| อธิปไตยของเราไทย ใครอย่ารุกราน |
| หากแม้นแดงแฝงเข้า ผองไทยเราก็คงแหลกราญ |
| อกตรมและซมซาน สุขสราญมลายไปสิ้น |
| ต้องรักในเสรี สามัคคีรักแดนแผ่นดิน |
| ตั้งใจหาทำกิน ทรัพย์ในดินฟ้าประทาน |
|
|
| เหล่าร้ายลัทธิชั่ว แสนเมามัวมิพึงต้องการ |
| หากแดงหมายรอนราญ เหล่าคนพาลซิจงระวัง |
| จะพร้อมกันรุกไล่ ผองไทยเราทุกคนเกลียดชัง |
| ผึ้งรวงหวงรวงรัง เหมือนดังเราหวงแผ่นดิน |
|
|
| (เดี่ยว) ไทย เป็นชาติ มีน้ำใจ ใสบริสุทธิ์ ถือคติ วิมุติ พุทธศาสนา |
| นามรุ่งเรือง เมืองพระ ตลอดมา เพียบพร้อม อารยะ วัฒนะชัย |
| พระพุทธเจ้า ประสาทธรรม อมฤต ขัดเกลาจิต อบรม บ่มนิสัย |
| นิกรชน ประพฤติดี มีวินัย สุจริต กายวาจาใจ ไตรทวาร |
| (หมู่) ศีล สมาธิ ปัญญา เป็นพาหะ เกิดตะบะ แรงกล้า มหาศาล |
| ปรับคน ให้เป็นคน พ้นจากพาล อาบศีลธรรม เบิกบาน ทุกตัวคน |
| ประเทศไทย ได้ดำรง คงสันติ เพราะอภิ นิหาร พระประสิทธิผล |
| ไทยทั่วหน้า พุทธศาสนิกชน จึงบูชายิ่งชีพตน ด้วยภักดี |
มหาอาณาจักร
| ไทย ๆ ๆ ๆ จงใหญ่ไชโย ไทย ๆ ๆ ๆ จงใหญ่ไชโย |
| เลือดเรารู้จางหรือเป็นอย่างไร มีอยู่แยะไปไกลถิ่นหลวง |
| มาเถิดรวมเขตแว่นแคว้นทั้งปวง ต่างหวงทุกหยาดชาติเชื้อไทย |
| ตื่นมาทั้งหมดรู้อดรู้ทน โยนแหวกทุกคนอื่นออกไป |
| เกิดมารู้เถิดเกิดเป็นไทย กำเนิดไทยเชื้อไทยใหญ่ไชโย |
มังราย
| มังราย ชื่นใจของจันทร์ มาด่วนดับชีวัน ทิ้งจันทร์ไว้แดเดียว |
| สุดที่จะร้องเรียกหา สุดจะคว้าสุดจะเหลียว จันทร์จะอยู่แต่ผู้เดียว แสนจะเปลี่ยวใจนัก |
| มังราย ยอดชายของน้อง หวังภิรมย์สมสอง กลับมาต้องพรากกัน |
| น้องนี้ไร้วาศนา ไม่มีบุญญาที่ได้สร้างสรร ไปคอยน้องบนสวรรค์ จันทร์จะตามไปเอย |
มาร์ชกองทัพบก
| เกิดเป็นชายเชื้อชาติชาญ ทหารบกไทย เก่งกาจใจฉกรรจ์ |
| องอาจฟาดฟันรบรันปัจจา หากศัตรูจู่จะยกมา เข้าอาสาฟันฝ่ารักษาถิ่น |
| เราเกิดเป็นไทยสมใจอาจิน ปราบริปูอยู่บนพื้นดิน จะประหารให้สิ้นพื้นดินไทย |
| ทัพบกปกป้องคุ้มครองชาติไทย จะไม่ยอมหมู่อมิตรใด เลือดและเนื้อพลีให้ยอมถวาย |
| ต่างยอมอุทิศใจกาย ชีวาตม์ต้องมลายยอมตายเพื่อชาติ เรารบจนใจขาดเพื่อชาติของไทย |
| ณรงค์การศึกเกียรติมีบันทึก จารึกประวัติศาสตร์ คุณความดีสามารถ ไพรีแพ้พินาศถอยไป |
| วีรชนสมชื่อ คือบางระจันจำมั่นกันไว้ เราเกิดมารุ่นหลังทุกวัย ไม่ยอมกันง่าย |
| ขอตั้งใจว่าจะปฎิญาณ ร่วมรักษาใจมั่น ใจไม่หวั่นรุกโรม ประจัญโหมที่มั่นทะลาย |
| เราไม่ยอมถอยร่น เรารบจนเลือดหยาดสุดท้าย หากศัตรูมากนักสู้ตาย ฝากลายไว้ให้ |
| เหล่าทหารเป็นสง่าท่าที อยู่เป็นศรีเฟื่องฟูคู่ผไท |
| ปราบเสี้ยนหนามแดนดินจนหมดสิ้นไป ให้ไตรรงค์ของไทยคงอยู่ |
| เกียรติทหารกองทัพบกชาติไทย อยู่ที่ไหนภูมิใจไม่อดสู |
| เกียรติประวัติชี้ไว้ใคร ๆ ย่อมรู้ ทั้งโลกเชิดชูทัพบกชาติไทยไว้แน่ |
มาร์ชทหารอากาศ
| ไตรรงค์ธงรูปอาร์ม ปีกทองขาววาววามอร่ามรัศมี |
| ตราสามารถทหารอากาศมี ฝากชีวิตอุทิศชีวีดวงตรานี้คู่สีเทา |
| หมายไทยเรืองอำนาจ เมื่อทหารอากาศเราเป็นเจ้า |
| เกียรติไทยจะฟุ้งเรืองรุ่งเพราะเรา บนฝากฟ้าสีเทาเราบิน |
| ฟากฟ้าหมอกเมฆปลิว น้ำค้างพรมลมฉิวลอยลิ่วหล้าฟ้า |
| อาทิตย์ร้อนแรงกลางแสงจันทรา พายุฝนมือมาเราก็ฝ่าฟันไป |
| ฟากฟ้าแดนสำราญ เหล่าทหารอากาศไทย |
| ศึกษาแคล่วคล่องไว้ป้องแคว้นไทย ศัตรูมาทิศใดต้องแหลกลาญ |
มาร์ชพิทักษ์สันติราษฎร์
| เกียรติตำรวจของไทย เกียรติวินัยกล้าหาญมั่นคง ต่างซื่อตรงตราพิทักษ์สันติราษฎรนั้น |
| ถึงตัวจะตายก็ช่างมัน มิเคยคำนงถึงชีวัน เข้าประจันเหล่าร้ายเพื่อประชา |
| ไม่ยอมเป็นมิตร ผู้ผิดกฎหมาย ปราบโจรผู้ร้าย กล้าตายเรื่อยมา |
| เนื้อของเราเราเชือด พร้อมทั้งเลือดเราพลี เอาชีวีของเราเข้าแลกมา เพื่อประชาดำรงสุขสถาพรไป |
| เกิดมาแล้วต้องตาย ชาติชายเอาไว้ลายตำรวจไทย |
| ช่วยประชาไม่ว่าหนไหน เป็นมิตรด้วยควรจิตสดใส เราอยู่ที่ไหนประชาอุ่นใจทั่วกัน |
| ปราบภัยและผองพาลให้เข็ดขาม เราปราบปรามเสริมความสุขสันต์ |
| เหล็กที่แกร่งกล้านั้น เราฝึกกายาทุกวัน แข็งกว่าเหล็กนั้น ตำรวจไทย |
มาร์ชสามเหล่าทัพ
| เกิดเป็นชายเชื้อชาติชาญ ทหารบกไทย เก่งกาจใจฉกรรจ์ |
| องอาจฟาดฟันรบรันปัจจา หากศัตรูจู่จะยกมา เข้าอาสาฟันฝ่ารักษาถิ่น |
| เราเกิดเป็นไทยสมใจอาจินต์ ปรามริบอยู่บนพื้นดิน จะประหารให้สิ้นพื้นดินไทย |
| ทัพบกปกป้องคุ้มครองชาติไทย จะไม่ยอมหมู่อมิตรใด เลือดและเนื้อพลีให้ยอมถวาย |
| ต่างยอมอุทิศใจกาย ชีวาตมม์มลายยอมตายเพื่อชาติ เรารบจนใจขาดเพื่อชาติของไทย |
| ราชนาวีชาติไทย เราใจทหารเรือกล้าหาญ |
| ราชนาวีต้องการ เราทหารเรือรักชาติ |
| รบช่วยกันรบพวกเราเข้มแข็ง ทุ่มด้วยแรงนักรบองอาจ |
| สามัคคีในหมู่ทหารเหมือนญาติ รบเพื่อชาติราชนาวี |
| ไตรรงค์ธงรูปอาร์ม ปีกขาววาวงามดูอร่ามรัศมี |
| ตราสามารถทหารอากาศพลี ฝากชีวิตอุทิศชีวี ดวงตราคู่นี้สีเทา |
| หมายไทยเรืองอำนาจ เมื่ออากาศเราเป็นเจ้า |
| เกียรติไทยจะฟุ้งรุ่งเรืองเพราะเรา บนฟากฟ้าสีเทาเราฝึกบิน |
| | ย้อนกลับ | หน้าต่อไป | บน| |